Miranda Van den Broeck omschrijft haar werk als realistisch en surrealistisch tegelijk. Haar favoriete thema's zijn natuur, muziek, mensen en emoties, vaak aangevuld met spiritualiteit en symboliek.
Creativiteit opnieuw ruimte geven
Als kind tekende Miranda graag, maar in haar volwassen leven verdwenen creatieve activiteiten regelmatig naar de achtergrond door werk, gezin en dagelijkse verplichtingen.
Ze volgde een jaar houtskooltekenen aan de Academie van Hamme en ontdekte dat de techniek haar lag. Later experimenteerde ze tijdens een herstelperiode met olieverf en landschapsfoto's. Toch duurde het nog enige tijd voor schilderen een vaste plaats kreeg.
Toen haar kinderen het huis uit waren, besloot Miranda bewust ruimte te maken voor zichzelf en haar creativiteit. Ze schreef zich in aan de Academie van Waasmunster en bleef er verder werken en leren.
Tussen realiteit en fantasie
In het begin gebruikte Miranda vaak foto's als basis. Geleidelijk ging ze meer vertrouwen op haar verbeelding. Haar werk ontwikkelde zich tot een combinatie van herkenbare beelden en een persoonlijke fantasiewereld.
Licht en donker keren regelmatig terug. Voor Miranda horen ook moeilijke gevoelens en donkere periodes bij het leven. Haar schilderijen zijn momentopnames van haar innerlijke wereld en van de manier waarop ze haar omgeving ervaart.
Muziek en symboliek
In Church of Ra verwerkte Miranda elementen uit de muziek en beeldtaal van de Vlaamse band Amenra. Een kerkelijke sfeer, spiritualiteit, een driepotige kraai en een witte duif komen samen in een werk over donker en licht, goed en kwaad en de aanwezigheid van hoop.
Met Coven verwijst ze met een knipoog naar Laarne als heksengemeente. Het schilderij is een eerbetoon aan vrouwelijke kracht, intuïtie, verbondenheid en vertrouwen. De centrale gedachte is dat niemand volledig alleen hoeft te staan, ook niet in moeilijke omstandigheden.
Miranda gebruikt haar werk om persoonlijke ervaringen te verwerken, maar laat voldoende ruimte voor de kijker om een eigen verhaal te herkennen.