Betty Glorieux ontvangt ons thuis, waar haar woning, atelier en tentoonstellingsruimte in elkaar overlopen. Schilderijen en keramiek staan en hangen overal. Op zolder bevindt zich een grotere werkruimte en beneden staat haar oven, waarin ook creaties van haar kleinzoon worden gebakken.
Een droom die lang moest wachten
Als kind wilde Betty al creatief bezig zijn en droomde ze ervan om naar de academie te gaan. Zoals voor veel meisjes van haar generatie kwam eerst een praktisch diploma. Ze werd docent voedingsleer en pas na haar pensioen ontstond er ruimte om haar artistieke interesse serieus op te nemen.
Ze begon aan de Academie van Wetteren met tekenen. Later volgden keramiek en schilderkunst. In haar werk verbindt ze vormen en lijnen uit de wereld om haar heen met een innerlijke wereld die gevoed is door vele levenservaringen.
Voor Betty is creëren een vorm van spelen met de werkelijkheid. Ze vertrekt van wat ze ziet, maar geeft het een persoonlijke draai.
Geen leeftijd op creativiteit
Betty leerde Lak@rt kennen via de kunstenroutes en sloot zich later aan bij het collectief. Bij het oorspronkelijke interview was ze 91 jaar en nog steeds actief, nieuwsgierig en productief.
Zelf vond ze haar leeftijd niet bijzonder. Ze deed gewoon elke dag wat ze graag deed. Precies daarin zit haar kracht: blijven spelen, leren en groeien, zonder creativiteit aan een leeftijd te koppelen.
Betty laat zien dat artistieke ontwikkeling niet op een bepaald moment hoeft te stoppen. De nieuwsgierigheid van het kind dat wil tekenen of boetseren kan een leven lang aanwezig blijven.